inside of me

در دنیا...عشقی وجود دارد.به پهنای آسمانها بیکران است...به محکمی ایمان...به زیبایی درخشش ستاره ی کوچک آسمان سیاه...به همیشگی وجود خداوندی بی همتا...این عشق...آرزوی هر کس میتواند باشد...اما...هرکس میتواند آنرا داشته باشد.این عشق آنچنان پای برجاست ...که همواره در قلب میماند.لازم به وجود عاشق و معشوق نیست......این عشق چون زلالی آب زم زم...چون پاکی نور مهتاب...چون شادابی سبزه های رقصان...زیر سایه ی درختانی با صلابت....عشقی که از ابتدای خلقت...خلق شد...و هرگز ...هرگز از بین نرفت....عشق مادر...به فرزند. inside of me...ادامه مطلب

now...is a word ...that never ends....i'm in now...in new days...the days that lay down on the beach of my heart......the beach that...kisses every wave of the crying ocean...for ever....i live in now.good days of my own...the time that will be my best memories...for more that ever....be with me...in this way of lightning days...come...one step.just to believe my word....& live with me...in now & new days...for ever....l.b inside of me...ادامه مطلب

برگهاي غروب پاييزي...بار دگر...اسير در چنگال هاي سرد باد...مغموم در زمين تشنه...جان سپردند....به فرداي ديگر مي انديشد...باد،گل،آرزو،من،آب......در غروب تشنه ماهي هاي مرده...من به سكوت...سلام خواهم داد....و در بغض شكننده ي طلوع...من ستاره وار...به اوج ميرسم....اعتراف ميكنم...در دادگاه قلبم.من تو را به بازي گرفته ام...زندگي!...من لحظه هايم را با باد...سپري خواهم كرد.من...رهسپار ديرينه ي كوچه هاي يخ زده...در بند بند وجود آسمانها...در پي كوچ يك ستاره ام....چرا كه من...جان خواهم سپرد...در تلالؤ غروبي ، كه پهناي آن...به وسعت برگ هاي پاييزي...زمين را تشنه وار...رها كرده inside of me...ادامه مطلب

رؤيايم را مينويسم...روي يك برگ درخت.تا نسيم آيد و...رؤياي مرا برگيرد....من تلاطم دارم... همچو موجي بر آب.غوطه ور خواهم شد ...گاه با تكه ي چوبي تنها....من درخشيدن عمرم را...بر بوته ي خار حك كردم.و تلالؤ زدن قاصدكي...در صحرا....من سپيده زدن مرگ را...در دسته ي گيسوهايم...حس كردم....بند بند وجودم خلئي خالي بود...كه به الماس درخشان دلم...تر كردم....باز اين طعم شگرف...باز اين همهمه ها...باز اين بارش احساس طبيعت در دل...كه به آرامي گام هاي يك كودك نوپا...در ميان كوچه هاي باريك دلم راه آمد....ساعتي مينگرم باز به او...به طبيعت،دشت،جنگل،صحرا...بر سرم باريد باران به سكوت.. inside of me...ادامه مطلب

امروز زير درخت بيدي نشسته بودم.باد آمد...و مرا با خود برد......افسوس كه باز...دلم را جا گذاشته ام...كنار مجنون بيد......كنار شكوفه زدن برگ هاي پاييز...كنار تمامي لذت هاي محو طراوت ياس......من...دينم...مهدم...و قلبم را...در حوضچه ي سرد آرزوهاي بي انتهايم...جا گذاشتم....باد مرا با خود برد اما...نفميد...چگونه تهي وار...با مقصد ميرسم....تابستان امد...و من اينبار...ديگر كال نخواهم بود.تابستان آمد...و اينبار...چراغ هاي قلبم روشن تر سوسو ميزند.تابستان آمد امسال...اما اينبار من...غافلگيرش كردم....گذراندن تابستان امسال ، كار سختيه!...مزه اش پاي دهانم نميشينه.چون ترم تابستا inside of me...ادامه مطلب